Het Meisje dat zich altijd anders voelde,
De Vrouw die zich aan bleef passen
Het meisje dat zich altijd anders voelde.
Dat gepest werd. Dat zonder moeder opgroeide.
Dat zich overal het buitenbeentje voelde en dus leerde om zich aan te passen.
Ik deed wat anderen van mij verwachtten.
Ik zei wat mensen wilden horen.
Ik maakte mezelf klein zodat ik paste. Zodat ik erbij hoorde. Zodat ik veilig was.
Maar elke keer sterfte er weer een stukje af.
Van buiten zag je een gezellige vrouw.
Van binnen zat ik vol angst, spanning en verdriet.
Elke keer sterftte er weer
een stukje van mijzelf af
Waarom ren ik zo hard voor anderen
en niet voor mezelf?
Die vraag veranderde alles.
Niet omdat het antwoord makkelijk was. Maar omdat ik hem eindelijk durfde te stellen.
Omdat ik voor het eerst in jaren niet wegliep van wat ik voelde.
Ik besefte dat ik mijn hele leven had geleefd voor anderen.
Voor wat hoorde. Voor wat anderen van mij verwachtten.
En dat ik mezelf daarin volledig was kwijtgeraakt.
Dat was het moment waarop ik besloot:
Ik ben zoveel meer waard dan wat ik mezelf heb toegestaan te zijn.
Goud was altijd al mijn lievelingskleur…
but hey: I turned my shit into gold.. Ik ben weer mijn enthousiaste zelf.Ik maak grapjes, dans door de keuken op Latin muziek, en zing keihard vals mee met de verkeerde lyrics.
Maakte einde aan ongezonde relaties en ging van mijzelf houden.
Wat ik voor jou wil zijn
Ik ben er voor de vrouw die
Klaar is met zichzelf wegcijferen.
Klaar is met het leven laten gebeuren
Ik gun jou ook zo dat:
Het vuurtje in jezelf weer voelt branden
Ziet dat er nooit iets mis is geweest met jou
Snapt dat je én zacht én krachtig mag zijn
Je innerlijke sassy queen durft te ownen
Dus, één vraag aan jou:
Wie heeft nu de hoofdrol in jouw leven – jij of je angsten?
Als je voelt dat het tijd is om de regie terug te pakken
en jouw leven stap voor stap golden te maken…
dan wandel ik graag een stuk met je mee.